1:00
نظری کوتاه از علامه جعفری درباره فیلم «عصر جدید» چارلی چاپلین انحراف از قانونِ حياتِ واقعى كه خداوند به انسانها داده است، موجب مىشود هر انسانى كه رابطه حياتِ
نظری کوتاه از علامه جعفری درباره فیلم «عصر جدید» چارلی چاپلین انحراف از قانونِ حياتِ واقعى كه خداوند به انسانها داده است، موجب مىشود هر انسانى كه رابطه حياتِ خود را با موجودات جهان هستى در مجراى جبر قرار دهد و از ارتباط آزاد با آنها محروم شود، همان موجودات، چه در سنخ آهنپارهها باشند و چه در سنخ گُلها و رياحين و چه انديشههاى حرفهاى، حيات آن انسان، طبيعتِ اصلىِ خود را از دست مىدهد و مبدل به همان موجودى مىشود كه با جبر و ضرورت با آن ارتباط برقرار كرده است. در فيلم عصر جديد(چارلى چاپلين)، اين حقيقت، با روشنترين نمود قابل مشاهده است كه چاپلين به دليل از دست دادن رابطه آزاد با ابزار ماشينى، سطوحِ طبيعىِ روانِ او، چيزى جز مهره و پيچ و غير آن در اين زندگى نمىبيند. مسلماً منظور مولوى از اينكه مىگويد: اى برادر تو همان انديشهای مابقى تو استخوان و ريشهاى گر گل است انديشه تو، گلشنى ور بود خارى، تو هيمهى گلخنى ارتباط جبرى و اضطرارى با گُل و خار نيست، بلكه منظور او رابطه آزاد تا هدفگيرى آزاد در ارزشها يا ضد ارزشهاى انسانى است. پس بايد گفت: طبيعت حيات انسان با حفظ رابطه آزاد با اشياء، اگرچه خشنترين و ناهنجارترين پديدههاى جهان هستى هم باشد، مىتواند از راهِ دريافتِ معناى هستى و خصوصاً هستىِ خويشتن، آنها را دريافت نمايد، اگرچه دريافتِ اشياءِ خشن و زشت و ناهنجار، نهتنها لذّتبخش

















